. تحمل صفر یا عدم پذیرش سوءاستفاده و بهرهبری (Zero Tolerance)
رویکرد “تحمل صفر” بیانگر آن است که هیچگونه سوءاستفاده، بهرهبری، آزار یا بیتوجهی در سازمان نباید پذیرفته، نادیده گرفته یا توجیه شود.
موارد مشمول:
- بهرهبری و سوءاستفاده جنسی (SEA)
- آزار جسمی، روانی یا لفظی
- آزار مبتنی بر جنسیت
- بیتوجهی به کودکان یا افراد آسیبپذیر
- اقدامات تلافیجویانه علیه گزارشدهندگان یا قربانیان
پیامدهای سازمانی:
- رسیدگی فوری و جدی به تمام ادعاها
- مسؤولیتپذیری همه کارمندان، از رهبری تا قراردادیها
- در نظر گرفتن عدم گزارشدهی بهعنوان نقض اصل مصونیت
مثال:
اگر کارمندی رفتار نامناسب با کودک را مشاهده کند ولی گزارش ندهد، حتی در صورت عدم ارتکاب مستقیم، کارمند اقدامات انضباطی خواهد شد.
3. احترام، شمولیت و محافظت از گروههای آسیبپذیر
مصونیت بر پایه احترام به کرامت انسانی و مصونسازی کسانی بنا شده است که بیشتر از دیگران در معرض خطر هستند:
گروههای کلیدی شامل:
- کودکان و نوجوانان
- دختران و زنان
- کودکان دارای معلولیت
- اقلیتهای قومی و زبانی
- کودکان بیجا شده و پناهنده یا مهاجر
شیوههای مؤثر:
- استفاده از زبان و رفتار محترمانه و دلسوزانه؛
- طراحی برنامههایی که نیازهای گروههای بهحاشیهرفته را در نظر میگیرند؛
- فراهمسازی راههای جایگزین برای کودکانی که ممکن است بهدلیل جنسیت، معلولیت یا پیشینه حذف شوند.
مثال:
در محیطی که دختران در نشستهای مختلط شرکت نمیکنند، فضای امن جداگانهای برای آنها ایجاد میشود تا از آموزش و آگاهی محروم نمانند.