2.2 نبایدها
- قول محرمانگی ندهید اگر نمیتوانید آن را حفظ کنید (توضیح دهید که فقط کارمندان آموزشدیده دخیل خواهند شد)
- سؤالهای غیرضروری نپرسید مثلاً: چی پوشیده بودی؟» یا «چرا جلوش را نگرفتی؟
- برای تحقیق شخصی، گزارش را به تأخیر نیندازید
- مستقیماً با مظنون روبرو نشوید
- نیازهای خاص کودکان را نادیده نگیرید
3. ملاحظات خاص در مورد کودکان
در صورتیکه متضرر کودک باشد، باید با حساسیت بیشتری برخورد شود. کودکان بهگونهای متفاوت از بزرگسالان آسیب را تجربه و بیان میکنند. ترس از مجازات، شرم یا تابوهای فرهنگی ممکن است آنها را ساکت نگه دارد.
1.3 ارتباط با کودک
- استفاده از زبان مناسب سن: بهجای اصطلاحات حقوقی، ساده بپرسید: آیا کسی تو را طوری لمس کرد که ناراحتت کرد؟
- اجازه دهید کودک روند صحبت را هدایت کند: برای جزئیات فشار نیاورید
- آرام و دلگرمکننده باشید: شجاعت کودک برای سخن گفتن را تحسین کنید
- سؤالهای هدایتکننده نپرسید: مثلاً نگویید آیا او تو را زد؟» بلکه بپرسید: «میخواهی برایم بگویی چه شد؟
- داشتن کارمند متخصص مصونیت کودک: در صورت امکان، شخص آموزشدیده با تخصص روانی–اجتماعی باید با کودک گفتگو کند.