مادیول دهم:  میکانیزم‌های گزارش‌دهی – چه زمان، کجا و چگونه نگرانی‌های مصونیتی را گزارش دهیم

اهداف مادیول

در پایان این مادیول، اشتراک‌کنندگان قادر خواهند بود تا:

• اهمیت سیستم‌های گزارش‌دهی قابل دسترس، ایمن و محرمانه را درک کنند؛
• کانال‌های داخلی و خارجی گزارش‌دهی برای نگرانی‌های مرتبط با مصونیت را شناسایی نمایند؛
• اصول مربوط به محرمانگی و حفاظت از افشاگران (Whistleblowers) را توضیح دهند؛
• ویژگی‌های سیستم‌های گزارش‌دهی کودک‌محور را تشخیص دهند.

مقدمه

هیچ سیستم حفاظتی بدون امکان گزارش‌دهی مؤثر کامل نیست. میکانیزم‌های گزارش‌دهی ستون فقرات هر چارچوب حفاظت هستند—زیرا به کارمندان، کودکان، خانواده‌ها و اعضای جامعه این توانایی را می‌دهند تا سوءاستفاده و نگرانی‌ها را با اطمینان و بدون ترس از تلافی گزارش دهند.

در کشورهایی مانند افغانستان، جایی‌که عرف‌های اجتماعی و داغ ننگ می‌توانند مانع از افشاگری شوند، طراحی ابزارهای گزارش‌دهی ساده، قابل اعتماد، و حساس به فرهنگ، نقشی اساسی دارد.

این مادیول به بررسی روش‌های ایجاد سیستم‌های گزارش‌دهی مؤثر، کودک‌محور، و محرمانه می‌پردازد.

منبع:  IASC، رهنمودهای عملیاتی حفاظت در برابر بهره‌بری و سوءاستفاده جنسی (PSEA)، ۲۰۲۰

 1. کانال‌های داخلی و بیرونی گزارش‌دهی

1.1  کانال‌های داخلی

یک سیستم مؤثر گزارش‌دهی باید گزینه‌های مختلفی را فراهم سازد تا افراد بتوانند با توجه به راحتی و اعتمادشان، مسیر گزارش‌دهی را انتخاب نمایند:

• شخص مسول مصونیت  (SFP) :  کارمند آموزش‌دیده مشخص در سازمان
• گزارش مستقیم به مدیریت:  مانند گزارش به سرگروه یا منابع بشری
• صندوق‌های شکایات:  قفل‌دار، بررسی‌شونده به‌صورت منظم، و ترجیحاً دو‌زبانه
• خط‌های تماس:  شماره‌های تلفن یا پیامک بی‌نام به زبان محلی