آموزش در شرایط اضطراری برنامه آموزشی مادیول ششم درس سوم

نظارت دوامدار بر خطرات

خطرات حفاظتی با گذشت زمان تغییر می‌کند. نظارت منظم کمک می‌کند تا:

•       خطرات نوظهور به‌موقع شناسایی شود

•       اقدامات اصلاحی به‌سرعت انجام گیرد

•       تدابیر مصونیتی به‌گونه پیوسته بهبود یابد

برنامه‌های آموزشی باید مدیریت خطرات حفاظتی را به‌عنوان یک روند دوامدار در نظر بگیرد، نه یک اقدام یک‌باره.

4.6  پالیسی‌های حفاظت از کودک و مسئولیت‌های گزارش‌دهی

پالیسی‌های حفاظت از کودک چارچوب‌ها و طرزالعمل‌هایی را فراهم می‌سازد که مشخص می‌کند برنامه‌های آموزشی چگونه از بروز آسیب پیشگیری کرده و در صورت وقوع، به آن پاسخ می‌دهند.

هدف پالیسی‌های حفاظت از کودک

پالیسی‌های حفاظت از کودک:

•       رفتارهای قابل قبول و غیرقابل قبول را به‌گونه روشن تعریف می‌کند

•        نقش‌ها و مسئولیت‌ها را واضح می‌سازد

•       طرزالعمل‌های گزارش‌دهی و پاسخ‌دهی را تعیین می‌نماید

•       پاسخ‌گویی و شفافیت را ترویج می‌کند

تمام کارمندان و داوطلبان آموزشی مکلف اند این پالیسی‌ها را درک کرده و به آن عمل نمایند.

مسئولیت‌های گزارش‌دهی کارمندان آموزشی

معلمان و تسهیل‌کنندگان اغلب نخستین افرادی هستند که نشانه‌های نگران‌کننده را مشاهده می‌کنند. مسئولیت‌های آنان شامل موارد ذیل است:

•       هوشیاربودن نسبت به نشانه‌های سوءاستفاده، غفلت یا بهره‌کشی

•        جدی‌گرفتن تمامی نگرانی‌ها

•        گزارش‌دهی نگرانی‌ها از طریق مجاری تعیین‌شده

•        حفظ محرمیت و احترام به کرامت کودک

آنان مسئول بررسی، تحقیق یا حل قضایا به‌صورت مستقیم نیستند.

مثال:
یک تسهیل‌کننده متوجه جراحات نامعلوم و گوشه‌گیری یک شاگرد می‌شود. مطابق با پالیسی حفاظت از کودک، تسهیل‌کننده نگرانی را به مسئول تماس تعیین‌شده گزارش می‌دهد تا اقدامات لازم انجام شود.

ایجاد فرهنگ گزارش‌دهی

حفاظت مؤثر از کودک مستلزم موارد ذیل می‌باشد:

•       وجود مجاری گزارش‌دهی واضح، امن و قابل دسترس

•       محافظت گزارش‌دهندگان در برابر هرگونه انتقام یا پیامد منفی

•       نظارت حمایتی و راهنمایی دوامدار

•       اطمینان از این‌که گزارش‌ها به‌گونه مسئولانه، محرمانه و به‌موقع رسیدگی می‌شود

ترس و سکوت خطر را افزایش می‌دهد. رهنمودهای روشن، گزارش‌دهی به‌موقع و پاسخ مؤثر را تشویق می‌نماید. 

5.6 مسیرهای ارجاع و هماهنگی

از نهاد های آموزشی انتظار نمی‌رود که تمام نگرانی‌های حفاظتی را به‌تنهایی مدیریت نمایند. مسیرهای ارجاع و هماهنگی تضمین می‌کند که کودکان از خدمات تخصصی مناسب بهره‌مند شوند.

مسیرهای ارجاع چیست؟

مسیرهای ارجاع مشخص می‌سازد:

•       نگرانی‌های حفاظتی به کجا ارجاع داده شود

•       در هر مرحله چه کسی مسئول می‌باشد

•       چگونه معلومات به‌گونه مصون و محرمانه شریک ساخته شود

•       چه نوع پی‌گیری لازم است

در افغانستان، مسیرهای ارجاع معمولاً شامل موارد ذیل می‌باشد:

•       نهادها و ذی‌نفعان حفاظت از کودک

•       خدمات صحی

•       ارائه‌دهندگان حمایت روانی–اجتماعی

•       میکانیزم‌های حفاظت مبتنی بر جامعه

نقش نهاد های آموزشی در روند ارجاع

کارمندان آموزشی باید:

•       مسیرهای ارجاع مرتبط با ساحه کاری خود را بشناسند

•       نگرانی‌ها را تنها با نقاط تماس مجاز شریک سازند

•       محرمیت، مصونیت و کرامت کودک را رعایت نمایند

•       در چارچوب نقش خود، به حمایت آموزشی از کودک ادامه دهند

مثال:
پس از شناسایی یک نگرانی حفاظتی، تیم آموزش در شرایط اضطراری قضیه را از طریق مسیر توافق‌شده ارجاع داده و هم‌زمان سهولت های آموزشی را طوری تنظیم می‌کند که حضور کودک در آموزش ادامه یابد.

هماهنگی برای حفاظت مؤثر

هماهنگی با نهاد های بخش حفاظت کمک می‌کند تا:

•       پاسخ‌ها منسجم و هماهنگ باشد

•       از تکرار یا ایجاد خلأ جلوگیری شود

•       اقدامات پیشگیرانه تقویت گردد

•       سطح مصونیت عمومی کودکان بهبود یابد

بخش‌های آموزش و حفاظت، به‌ویژه در شرایط اضطراری، باید به‌گونه نزدیک و دوامدار با یک‌دیگر همکاری نمایند.

مطالعه موردی: تقویت حفاظت از طریق آموزش

شرح وضعیت:
بی‌جاشدگی منجر به ازدحام مکان های آموزشی و افزایش خطرات حفاظتی می‌گردد.

چالش‌ها:

•       نظارت محدود

•       نگرانی‌های مصونیتی که بر حضور دختران تأثیر می‌گذارد

•       نبود آگاهی در مورد طرزالعمل‌های گزارش‌دهی

پاسخ:

•       ارزیابی خطرات حفاظتی انجام شد

•       آشنایی تسهیل‌کنندگان با پالیسی‌های حفاظت از کودک صورت گرفت

•       مسیرهای واضح گزارش‌دهی و ارجاع ایجاد گردید

•       مشارکت جامعه برای رسیدگی به خطرات دسترسی تقویت شد

نتایج:

•       بهبود مصونیت و نظارت

•       افزایش حضور شاگردان، به‌ویژه دختران

•       شناسایی و ارجاع به‌موقع نگرانی‌ها

•       افزایش اعتماد جامعه به خدمات آموزشی

درس کلیدی:
زمانی‌که مصون‌سازی و هماهنگی از آغاز در برنامه‌های آموزشی مدغم گردد، آموزش نقش مؤثرتری در حفاظت از کودکان ایفا می‌کند.

نمونه: چک‌لیست شناسایی خطرات حفاظتی

خلاصه

این مادیول نقش آموزش را به‌عنوان یک اقدام حفاظتی در شرایط اضطراری بررسی نموده و اهمیت مصون‌سازی و رفاه را در برنامه‌های آموزشی برجسته ساخت. همچنان، مسئولیت‌های حفاظت از کودک، شناسایی خطرات حفاظتی در محیط‌های آموزشی، پالیسی‌های حفاظت از کودک و الزامات گزارش‌دهی، و استفاده از مسیرهای ارجاع و میکانیزم‌های هماهنگی تشریح گردید. از طریق توضیحات عملی، مثال‌ها، یک مطالعه موردی و یک چک‌لیست، این مادیول تأکید می‌کند که حفاظت یک مسئولیت اساسی برای نهاد های آموزش در شرایط اضطراری است و باید در تمام فعالیت‌های آموزشی در افغانستان به‌گونه کامل مدغم گردد.