سازمانونه باید داسې فرهنګ ته وده ورکړي چې پکې د خطرونو په اړه خبرې کول عادي، تشویق او ارزښتمنې وبلل شي.
د خطر پوهولو فرهنګ ځانګړنې:
• کارکوونکي په خلاص زړه د احتمالي خطرونو یادونه کوي
• د خطر بحثونه د پلان جوړونې او ارزونې برخه وي
• تېروتنې د زده کړې فرصت وګڼل شي
• مشران د رښتینولۍ او چټک عکسالعمل ملاتړ وکړي
بېلګه:
یوې NGO د “میاشتي خطر” نوښت معرفي کړ. هر کارکوونکی کولای شي خطر راپور کړي. له دې لارې د ساحې کچې خطرونه لکه د ټولنې د چلند بدلون، یا د ټاکنو نږدې کېدل، معلوم شول. مشرتابه د وختي اقدام لپاره دا معلومات ډېر ارزښتناک وبلل.
منبع: د IFRC د خطر مدیریت چوکاټ “د آزاد خطر فرهنګ” د بنسټیزو ارزښتونو له ډلې ګڼي.
د خطر اړیکې ارزښتناکې دي، خو اکثراً له خنډونو سره مخ وي. دا ستونزې کولای شي د ملامتۍ وېره، د څانګو ترمنځ ناسم تفاهم، د تمویل کوونکو توقعات، او د ټولنې د سواد کموالی وي.
|
حل لاره |
ستونزه |
|
نهملامتوونکي، مثبت فیډبک فرهنګ ته وده ورکړئ |
د تېروتنو له راپور وېره |
|
تشریح کړئ چې شفافیت د اوږدمهالي باور سبب ګرځي |
د تمویلکوونکو د فشار له امله د خطر پټول |
|
ګډې ناستې او ګډ پلان جوړونه تنظیم کړئ |
د څانګو ترمنځ ناسمې اړیکې |
|
شفاهي، بصري یا محلي ژباړل شوې لارې وکاروئ |
د ژبې یا سواد موانع |
اړیکه د خطر مدیریت یو بنسټیز او نهجلا کېدونکی عنصر دی. په دننه سازمان کې، دا د خطر پوهاوی او مسؤلیتونه روښانه کوي. بهر، دا تمویلکوونکي، ټولنې او شریکان ښکېل، همغږي او متعهد ساتي. شفافیت او اعتماد رامنځته کوي. خطر باید پټ نهشي، بلکې په خلاص ذهن، ګډ مسؤلیت او جرئت سره مطرح او حل شي.