پنځلسمه برخه: د خطر په مدیریت کې ستونزې

موخې:

د دې برخی په پای ته رسولو سره به ګډونوال و توانیږی تر څو:

• په مؤسسو کې د خطر مدیریت د مؤثر تطبیق عام خنډونه وپیژني؛
• د منابعو محدودیت، کمزوری خطر کلتور، او پېچلي شرایط درک کړي؛
• د افغانستان په څېر نازکو شرایطو کې مشخصې ستونزې تحلیل کړي؛
• د مؤسسي او سیاقي خنډونو د حل عملي ستراتیژۍ تطبیق کړي؛
• د ظرفیت او پلان جوړونې له لارې د سازماني انعطاف او خطر پوهاوی پیاوړی کړي؛ او
• د خطر پر بنسټ پرېکړو کې د مشرتابه ژمنتیا وهڅوي.

۱. د خطر په مدیریت کې د مؤثر تطبیق عام خنډونه

که څه هم د خطر مدیریت خورا مهم دی، خو ډېری مؤسسې—په ځانګړي ډول د بشري مرستو او پرمختیايي برخو کې—د هغه په مؤثر تطبیق کې له خنډونو سره مخ دي. دا خنډونه عموماً د محدودو منابعو، کمزورو سیسټمونو، یا عملیاتي محدودیتونو له امله وي چې د خطر پېژندنې، ارزونې، او ځواب ورکولو مخه نیسي. د دې خنډونو پېژندل د حل لومړی ګام دی.

عامې ستونزې دا دي:
الف) د معلوماتو کمښت
ډېری ټیمونه د خطرونو په اړه دقیق یا وختي معلومات نه لري، چې لاملونه یې دا کیدای شي:

• د ساحې او مرکزي دفتر ترمنځ کمزوری معلوماتي جریان
• نادره ارزونې یا زړې وسیلې
• د ټولنیز فیډبک په برخه کې ژبنۍ یا د سواد ستونزې
  بېلګه:
  په غور کې د نغدي مرستې پروژه د ټولنې پر معلوماتو نه، بلکې پر اټکلونو ولاړه وه، چې د داخلي تګلارو پر ضد شکایتونه راپورته شول.

ب) د منابعو محدودیت
ځینې مؤسسې د خطر مدیریت لپاره ځانګړی وخت، کارکوونکي، یا بودیجه نه لري، او د وړاندیز یا تطبیق پر مهال د خطر پلانونه له پامه غورځول کیږي.

ج) د کمزوري خطر کلتور
که چیرې کارکوونکي دا باور ولري چې د خطر راپور به د تنبیه، شرم، یا اضافي کار لامل شي، نو هغوی به خطرونه پټ کړي یا له پامه یې وغورځوي. د مشرتابه چوپتیا هم دا ستونزه نوره هم زیاتوي.